Ni u vestima, ni u njihovom backgroundu nije bilo činjenice da su oružane snage bosanskih Srba, godinu nakon džamije Aladža u Foči, srušile Ferhat pašinu džamiju, tokom etničkog čišćenja i proterivanja muslimana, sa obeležjima genocida

Ferhat-pašinu džamiju u Banjaluci, poznatiju kao Ferhadija, simbol osmanske arhitekture, ali i zajedničkog života pripadnika tri konfesije u ovom bosanskom gradu, otvorili su 7. maja premijer Republike Turske Ahmet Davutoglu, predsedavajući Predsedništva BiH Bakir Izetbegović, reis-ul-ulema Islamske zajednice u BiHHusein Kavazović, predsednik Dijaneta Ahmet Gormez i bivši banjalučki muftija Edhem Čamdžić. Izazivajući grčeve na licima i u stomacima prisutne vrhuške Republike Srpske, a u logističkoj rotaciono-elektronskoj bazi podno Kalemegdana – poplavu ispada poremećenih pisača, sa zajedničkom idejom i kreativnim pristupom bolesnom srpskom nacionalizmu. Lagali su, jer “laž je”, svedočio je Dobrica Ćosić, “vid srpskog patriotizma i potvrda naše urođene inteligencije”.

Ovoga puta beše to kreativno prećutkivanje. Činjenice da su Ferhadiju, graditeljski biser autora iz škole Mimara Sinana, spomenik kulture nulte kategorije, iz 16 veka, srušili Srbi, njihove policijske i vojne jedinice.

Prošlost koje se ne sećamo: Srušena Ferhadija

U lupetanju i mržnji prednjačio je fašistički roto proizvod Politika, istinski uništitelj džamije i ostale netamjanske baštine. Ljudi, pre svega. Dosegnuće ovo 8. maja smajlovićevske visine u specifičnom žanru, komentarisanom izveštaju: “Uz ocenu da je obnova Ferhadije poruka mira svim građanima, Davutoglu šalje i političko upozorenje da je BiH sa svim njenim narodima i konfesijama ‘jedno biće, jedno srce’ i da, ako se želi deliti ‘to znači da se želi deliti to jedinstveno srce’. Ne može se nikada odvojiti Banjaluka od Sarajeva, ili Sarajevo od Mostara. Zato su svoje živote izgubili šehidi u Srebrenici. Ova poruka mira treba da se čuje ispravno. Neka nam bog da da sačuvamo amanet Alije Izetbegovića”, rekao je Davutoglu u govoru povodom otvaranja Ferhadije, koji je prema analitičarima bio neprikladan za otvaranje verskog objekta i potvrda da je „turski premijer u ostavci generator kriza na Balkanu”.

N1 prepisuje Rajka

Ubode izveštač-komentator, k'o urednica sama, k'o nekadašnji šumski ministar vera Jovo Turanjanin:“Ponovna izgradnja Ferhadije mogla bi biti ponovni uzrok eskalacije nacionalnih sukoba u Banjoj Luci”. Komentarišu “analitičari”, nema petlju izveštač-komentator da zabeleži svoje mahnite tlapnje. Koji analitičar, ona žgadija što samo u Politici ima mesta (ima malo i kod drugih)?

Dakle, svima je jasno da je bio rat i da se u ratu sve ruši, pa i džamije. Ili, pogotovu džamije. A kada je o Ferhadiji reč, ima ko da misli: “Gradnja Ferhadije, nije bila u svrhu vjere, niti u svrhu duga rodnom kraju jednog Srbina pravoslavca koji je otet i prevjeren. Bio je to geostrateški potez. Teritorijalna dubina. O kojoj će mnogo kasnije govoriti mali turski profesor. Kao i gradnja na Drini ćuprije. Jer, džamije su znak turskog osvajanja. Zaposjedanja teritorije”, piše poznati publicista Rajko Vasić u napisu pod naslovom Neće se Bosna glave nanosati, Glas Kotor Varoši online.

Ne možete vi toliko da obnovite, koliko mi možemo da srušimo: Rajko Vasić

Kao da šalje smernice preko Drine, zašto da ne, nema mnogo pametnijih među urednicima: “Turski premijer u ostavci provocirao na otvaranju Ferhat pašine džamije u Banjaluci” (Kurir) “Galijašević osudio izjavu Davutoglua”, (Blic), “Dodik sa slave u džamiju” (Večernje novosti).

Ni u vestima, ni u njihovom backgroundu nije bilo činjenice da su oružane snage bosanskih Srba, godinu nakon džamije Aladža u Foči, srušile Ferhat pašinu džamiju, tokom etničkog čišćenja i proterivanja muslimana, sa obeležjima genocida. Identične su bile vesti Tanjuga, B92, dok se TV N1 razlikovala jedino po tome što je njena vest bila prošarana citatima sa Wikipedije, odnosno godinama rušenja. Nema krucijalne činjenice o tome da su Srbi srušili ovu džamiju, zaravnali teren i, delimično, zavšili progon Bošnjaka – od 62 hiljade, koliko ih je u Banjaluci i okolini živelo pre agresije Srbije na BiH vratilo se 18 000.

Fašistički scenario

“Ferhadija je bila jedna od 16 džamija srušenih u Banjaluci tokom rata u BiH od 1992. do 1995. godine. Srušena je 7. maja 1993. godine, nakon što je prvobitno bila granatirana, a potom i minirana. Dan rušenja Ferhadije, 7. maj, u Bosni i Hercegovini je proglašen Danom džamija”, obaveštava nas N1.

Sistematsko rušenje džamija u Bosni: Očigledan primer

A možda je i bolje sakriti. Ako je laž “srpski državni interes“, te “u samom biću Srbina, ako “u ovoj zemlji svaka laž na kraju postaje istina” (D. Ćosić), kakav li je tek interes prećutati.

U svom svedočenju Bedrudin Gušić, predsednik Odbora Islamske zajednice u Banjaluci, zapisao je 6. maja 1993: “Srbi u Banjoj Luci proslavljaju Đurđevdan. Osjećao sam se nelagodno, jer smo imali iskustvo da kad god su oni slavili, to je postajalo prilikom za osvetu protiv nas. Prema nekim očevicima, oko 23 sata, večer uoči rušenja Ferhadije i Arnaudije, susjedi su sa svojih prozora gledali kako policija blokira sve ulice u blizini ovih džamija i onda su čuli kako se vojni kamioni zaustavljaju u njihovoj blizini”.

Kao da su sve velike tragedije realizovane po fašističkom scenariju.

Kamen temeljac za obnovu Ferhadije trebalo je da bude položen 2001. Međutim, svečanost su prekinuli Srbi kojima je to smetalo. U kamenovanju poginuo je Murat Badić iz Cazina.

S ove strane artiljerijskih diviziona svake je godine sve manje ljudi koji znaju kako je srušena Ferhat pašina džamija; sve je više istoričara sa karijerama bednika i viših činova kojima je posao da se ne sećaju. I da budu patriote. Da lažu. I prećutkuju.

Dinamit i diple

Srušili su džamiju. Više puta. Dan nakon rušenja Milan Mladenović otkazao je koncert Ekatarine Velike u Banjaluci. “Neću da sviram u gradu u kojem je srušena džamija”, rekao je. Bili su to poštenje, saosećanje, hrabrost. Čoveka koji nije želeo da duva u diple. Patriotski instrument u državi kojoj je laž državni interes.

Ferhat pašina džamija je obnovljena. Tokom agresije, u Banjaluci srušene su ili spaljene i džamija Hasana Tefterdara (Arnaudija), sazidana 1594. Sefer-begova ili Potpećka džamija, dolačka, Hadži Omerova džamija (1686.), potočka, Hadži Perviz džamiju (1630.), džamija (XVII) u naselju Vrbanja. Do temelja je devastirana Gazanferija džamija (1760.) u naselju Mejdan. Mehdi-bega Imamovića džamija (1630.); miniranjem je srušena Sofi Mehmed-pašina, ili Jama-džamija (1554.) u banjalučkom naselju Gornji Šeher.Hadži Begzad-džamija (1528.) u banjalučkom džematu Grab dignuta je u vazduh, Hadži Zulfikarova ili Tulejhova džamija (1760.) u Lijevoj Novoseliji. I Hadži Kurtova džamija u Lijevoj Novoseliji (XVII) sravnjena je sa zemljom. Behram-efendijina džamija (1560.) u Desnoj Novoseliji je spaljena, kao i Hadži Mustaj-paše Sokolovića džamija (1470). U naselju Pobrđe Srbi su spalili Hadži Osmaniju, ili Talih-dzamiju (1740.), a u banjalučkom naselju Pećine do temelja je razorena Sefer-begova džamija (1730). Spaljena je Hadži Salihija ili Stupnička džamija (1595.) u banjalučkom naselju Stupnica.

Znalo se i pred rat, dok je 18.000 naoružanih skauta čekalo znak za osvajanje Sarajeva na šta su Muslimani spremni, ali uništiti ovolike džamije…

“Srbe je toliko puta u istoriji spasavala laž.”

 

(e-novine.com)

Komentari